CENNET TEPESİ / Gülistan İNAN

Şair - eğitimci Gülistan İNAN Hanımefendinin sitemizde yayımlanan yeni şiiri...

CENNET TEPESİ / Gülistan İNAN
11 Şubat 2020 - 23:41 - Güncelleme: 11 Şubat 2020 - 23:45

CENNET TEPESİ

Kapıdan çıkıyorum 
Ellerim yerçekimine yenik düşmüş 
Ardımda bıraktığım cesetler
Diri ruhların.
Aklım karmaşık,
Bulanık,
Bir sis yığını altında düşünceler 
Yürüyorum...
Ellerim yerçekimine yenik düşmüş 
Ardımda cesetler,
Nereye gidecegim?
Ne yapacagim?
Bilmiyorum...
Dar sokakların arasından geçiyorum 
Bitmiyorlar,
Bu gece uzun.
Bırakıyorum.
Yığınla biriktirdiğim hayallerimi
Kapıyı çalıp kaçıyorum 
Kendimden kaçar gibi
Uzun dar rampalardan geçiyor adımlarım,
Yabancı gelmiyor taşlar
Tanıyorlar beni çocukluğumdan 
Üzerlerinden ağır ağır geçiyorum 
Yine rampa, ve yine, rampa, rampa
Tepelere varmanın yolu 
Rampa...
Çıkıyorum bıkmış ayak sesimle
Tüm manzara eğilmiş ayaklarıma 
Nefes nefese soluyorum
Soluğum, bulutlara karışıyor 
Uzun, dar rampalarını geçtiğim 
Tepelerden seyrediyorum şehri 
Ilık ılık doluyor ciğerlerime hava
Gitmek istemiyorum
Gitmem gerekiyor
Burası cennet tepesi.
Salıverme beni çocuklugumdan
Salıverme cennet tepesi.
Bırak, bu zaman yolculugumda 
Tıkansın yollar,
Ben hep burda kalayım 
Sen hep cennet ol.
Ben hep cocuk.
 
Gülistan İNAN 

Bu haber 452 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUMLAR

YORUMLAR

  • 1 Yorum