DENİZ
Sana bakmaya doymuyor gözlerim.
Sen de bir gün beni unutacak mısın?
Yoksa içimdeki yangını söndürmeye razı mısın?
Geç oldu artık, deniz...
Yoksa bu fırtınanın daha başı mı?
Sen daha iyi bilirsin,
Ben bilmiyorum.
Sen mavisin, ben siyah.
Sen gündüzsün, ben gece.
Sen denizsin, ben daha şair olamadım.
Söyle bana, Kalbim de senin kadar engin mi?
Gözlerim ama senden bile büyük...
Bulutları görebilecek kadar,
Güneşe bakabilecek kadar,
Ayı seyredebilecek kadar,
Yıldızların göz kırpışına dalabilecek kadar,
Ve gökyüzündeki kuşlarla
Şiir söyleyebilecek kadar...
Peki, söyle ey deniz...
Bir gün dalgaların
Adımı kıyılardan silerse,
Yine de
Maviliğinin en derin yerinde
Bu şairden bir iz kalır mı?
Senden
Ne balık isterim,
Ne inci...
Sadece en yorgun günümde,
Uçsuz bucaksız kollarının,
Sessizliğime, sığınak olmasını isterim.
Belki ben,
Yalnızca bir damlayım,
Sen ise sonsuz bir deniz...
Ama her deniz
Bir zamanlar binlerce damlayla başlamadı mı?
Bırak son şiirim
Dalgalarında fısıldansın...
Belki o zaman rüzgâr,
Adımı en uzak ufuklara taşır.
Ve sen,
İlk kez beni
Bir yolcu olarak değil,
Bir şair olarak hatırlarsın.
Arzu KUREYŞİ 28.06.2026
Yorumlar
Kalan Karakter: