ÇİÇEKLERE ANLATTIM
Kalemimin sesini duyuyor mu?
Gözlerinin hatırasının nasıl bir fırtına kopardığını görüyor mu?
İçimde, kalbimde, damarlarımda...
Şimdi kendime baktığımda, ondan başka kimseyi göremiyorum.
Benim tamamım o olmuş.
Ve o...
O benim kalbim olmuş.
Kalbim, anlamsız bir hayatın içinde boş yere atmaktan yorulmuş olsa da,
O; her hatırladığımda nefes aldığım umuttur.
Nefes almadan yaşamak mümkün mü?
Hayır, mümkün değil.
O hâlde ben, her nefesimle onu yaşıyorum demektir...
Ona karşı hissettiğim duyguyu hiç kimsede hissetmedim.
Ve biliyorum, herkes benim âşık olduğumu düşünüyor...
Çünkü nereye baksam kendimden uzaklaşıyorum.
Ama yine de kendimi ona yaklaşırken buluyorum.
En çok düşündüğüm şey,
Kalbimi ona hediye ettiğimi nasıl kanıtlayacağım...
Bakmayı günah sayan insanlara,
Bakışlarımı nasıl anlatacağımı bilmiyorum…
Ama çiçeklere anlattım.
Hatta onun kokusunu bile anlattım.
Hiçbir çiçek çıkıp da
“Ben onun kokusunu taşıyorum” demedi.
Çünkü onun kokusuna sahip olan tek şey,
Saçlarıydı...
Arzu KUREYŞİ 10.07.2026
Yorumlar
Kalan Karakter: