MAVİ GÖZLÜM
Seni seviyorum, Seni özlüyorum…
Ve her aklıma geldiğinde aynı tondan fısıldıyorum. Seni seviyorum, özlüyorum…
Bütün kırgınlığıma rağmen seni seviyorum. Mavi gözlerinin dalgalarını, gönlümün derinliklerinde saklıyorum, hiçbir sabaha uyanmak istemiyorum, gökyüzünün maviliği kadar derin gözlerini görmeden.
Senin mavin olmadan benim gökyüzünü anlamam mümkün görünmüyor. Mavisiz deniz, mavisiz gökyüzü, nasıl anlam ifade etmiyorsa gözlerini görmeden uyanmak da bir anlam taşımıyor. Gözlerimi ilk açtığımda gördüğüm mavişler beni benden almış...
Her gecenin açılış merasiminde, kırık kırık dualarımda, mavi de var. Hayallerimin en uç noktasına kadar masmavi çiçekler açıyor. Bulutların grisi, kül rengi, beyazı, beni kandırmıyor. Renksiz olsun istemiyorum, bulutlarımı.
Gökyüzü mavisi karanlığın tonları ile bürünmüş bir koridor gibi geliyor. Neden gözlerin kaçarken Sen de peşine takılıp gidiyorsun. Oysa hep gözlerine bakacaktım, derinlere dalacaktım. Hep o renkten alacaktım. Üstüme kıyafet, gömlek, her neyse…
Hikâyeler maviyi anlatacaktı, şiirler mavisiz olmayacaktı, dalgaların beyaz köpükleri maviye yenilecekti. Göğsümdeki çarpıntı mavi diye inleyecekti, ben o sesle uykunun derinliklerine dalacaktım. Gökyüzü bütün ihtişamına rağmen aramızda olmayacaktı.
Her şeye inat maviliklerde kaybolacaktım, kederler girdi araya, aldı bütün rüyaları, bütün tasarıları, bütün hayallemelerimi, kalmadı elimde mavinin güzellikleri… Hatta kendini de yitirdim…
Seni karartan, kurutan, rüzgâr mı? Kıyıya vurduğun dalgalar mı? Yoksa güneş mi yakıp aldı elimizden mavilikleri. Ay mı gölgesini düşürdü de masmavi gözler kararıp kaldı. Yetmedi, insan elleri kapıları kapattı. Biliyorum artık olmayacaksın…
Ayrılmayan bir bütünün parçaları gibi iken sonsuzluğun huzur u yüzüne vurdu. Mavinin derinliğinin verdiği iç huzurun serinliğinde, sen denizin mavisi olurken ben gökyüzünün mavisi gibi dikilip kaldım, oracıkta. Dur diyemedim. Beni bırakıp gitme, diyemedim.
Aydınlatmayan Işık huzmeleri, belirginleştirmeyi bırakıp zihnimdeki ayrımları daha çok donuklaştırdı. Oysa söz vermiştik, sen deniz mavisi, ben gökyüzü mavisi misal, olacaktık. Olamadık. Olmadı.
Kaderin cilvesi mi desem senin soğuk şakan mı anlayamadım. Akıbetimizin serin bir servinin maviliklerinde tekrar buluşacağını görünceye kadar da anlamayacağım…
Muammer AZMAK 18.04.2026
Yorumlar
Kalan Karakter: