Sevda GASİMOVA

Sevda GASİMOVA


Bizi İçine Çekemedi Hayat

19 Ocak 2019 - 21:25

Bizi İçine Çekemedi Hayat

Sevda Gasımova

 

Sevinçlerimiz ve üzüntülerimiz vardı mazide;

İlkbaharda birinci gök gürültüsünü duyunca

Çevremizdeki en büyük eşyayı  tutar;

'Bunun ağırlığında altınım olsun'-

Der, dilek tutardık.

Kına çiçeğinin yaprakları avucumuzda

Yarının sevinç payını bekleyerek

Bahteverce uyuyardık.

Sabah kalktığımızda elleri en koyu kınalısı

Çocukların en mutlusuydu.

İlk baharda çok sevdiyimiz mor menekşeler

Beyaza dönüştüyünde üzülerdik.

***

Kaymış ekmeklerden kalan

Kazmak payımızı almak için

Tandır başında oturmamız;

Annemizin kıyma tahtasının yanında bekleyerek

Aldığımız köftelik eti soba üzerinde kızartmamız;

Babamızın ağac başından yere atdığı

Salkımları havadaca tutmamız

Hayat sevinçlerimizdi.

***

Oysa ki..

Mevsimler değiştikce değişecekti

Sevinçlerimiz, kederlerimiz...

Bütün mutlulukların üzerine

Ak örtük çekilmiş kışın

Tek eğlencesi olacaktı çatılardan uzanan

Buz sarkıtlarını kırmak,

Yaşamaksa bir direniş.

***

Çocukken karların üzerine yazardık adımızı,

Kardan adamı arkadaş edinerdik kendimize.

Biz büyüdükçe büyüğen isteklerimizden

Çekeceklerimiz vardı ileride.

Daha yaşanmamış öyküler...

Yorula yorula yürüdük hayat yollarında,

Topuğumuza vurdu ayakkabı acısı.

O kadar boşuna tapdandı ki yollar,

Bizi içine çekemedi hayat,

O yüzden yük oldu omuzumuza.

Öyle haksız yere kaybetdik ki

sevdiyimiz her şeyi.

***                                                                        

Diyorum ki;

Keşke ömür bir kitap olsa,

Bir çiçek yaprağı olsa

Hala islaklığı kurumamış çocukluk hatıralarımız,

Kurutabilsek sayfaları arasında.

Bu yazı 674 defa okunmuştur.