HAKAN ÖZŞANLI yazdı:KÜLLENEN PENCERELER
Bir renk kıpırdıyor ufukta Açılıyor ruhumun küllenen pencereleri.
23 Kasım 2025 - 20:54
KÜLLENEN PENCERELER
Yalnızım…
İçimde köhne damlalar
Ve
Şehrin suskun yolları,
Issız sabahın sırdaş ışıkları...
Nihavent bir ses sarıyor,
Bedenimi usulca.
Nereye gideceksin?
Her yer Sen...
Oysa vefa elest meclisinde
Verilen sözün bendeki hatırlayışıdır.
Ve...
Üşüyor ellerim,
Üşüyor yüreğim…
Ben yalnızlığı bilmem
Bir ışık, bir yürek beklerim.
Beni
Karanlığın içinden çıkaracak.
Titriyor ruhum,
Eksiliyor bedenim.
Ama Sen,
Gecenin en karanlık vaktinde,
Haber vermeden peşimden geliyorsun.
Ellerimi tutuyor,
Baharı avuçlarıma serpiyorsun.
Geliyorsun habersiz
Sanki ebemkuşağı geliyor...
Gökten bir renk düşüyor.
O renk de Sen!
Göğün nabzı atıyor
O nabız da Sen!
Adın, usulca değiyor
Çatlamış yüreğimin tam üstüne...
O ad ki yaralarıma merhem...
O ad ki çöle yağan huzur.
O ad ki buselik.
O ad ki rast.
O ad ki Sen!
Bir renk kıpırdıyor ufukta
Açılıyor ruhumun küllenen pencereleri.
Kül Ben
Ateş de Sen!
Sen gülüyorsun,
Güneş gülüyor,
Toprak neşeleniyor
Yağmur ilahi bir nameye dönüşüyor.
Ve ölüm
Ölüm bile tebessüm ediyor.
Benin karşısında...
Belki de Sen,
Benim için
Adı konulmamış bir sabahsın.
Yorgun gönlüme umut
Her mevsimim, her rengim,
Her doğuşumsun...
Sen...
HAKAN ÖZŞANLI 20.11.2025
Yalnızım…
İçimde köhne damlalar
Ve
Şehrin suskun yolları,
Issız sabahın sırdaş ışıkları...
Nihavent bir ses sarıyor,
Bedenimi usulca.
Nereye gideceksin?
Her yer Sen...
Oysa vefa elest meclisinde
Verilen sözün bendeki hatırlayışıdır.
Ve...
Üşüyor ellerim,
Üşüyor yüreğim…
Ben yalnızlığı bilmem
Bir ışık, bir yürek beklerim.
Beni
Karanlığın içinden çıkaracak.
Titriyor ruhum,
Eksiliyor bedenim.
Ama Sen,
Gecenin en karanlık vaktinde,
Haber vermeden peşimden geliyorsun.
Ellerimi tutuyor,
Baharı avuçlarıma serpiyorsun.
Geliyorsun habersiz
Sanki ebemkuşağı geliyor...
Gökten bir renk düşüyor.
O renk de Sen!
Göğün nabzı atıyor
O nabız da Sen!
Adın, usulca değiyor
Çatlamış yüreğimin tam üstüne...
O ad ki yaralarıma merhem...
O ad ki çöle yağan huzur.
O ad ki buselik.
O ad ki rast.
O ad ki Sen!
Bir renk kıpırdıyor ufukta
Açılıyor ruhumun küllenen pencereleri.
Kül Ben
Ateş de Sen!
Sen gülüyorsun,
Güneş gülüyor,
Toprak neşeleniyor
Yağmur ilahi bir nameye dönüşüyor.
Ve ölüm
Ölüm bile tebessüm ediyor.
Benin karşısında...
Belki de Sen,
Benim için
Adı konulmamış bir sabahsın.
Yorgun gönlüme umut
Her mevsimim, her rengim,
Her doğuşumsun...
Sen...
HAKAN ÖZŞANLI 20.11.2025
FACEBOOK YORUMLAR