ARZU KUREYŞİ YAZDI: SİYAH NOKTA
Ayna değil yüzüme bakıp duran, İçimde sakladığım karanlık, Şekil almış karşımda.
06 Aralık 2025 - 12:58 - Güncelleme: 08 Aralık 2025 - 15:57
SİYAH NOKTA
Bir aynanın önündeyim,
Bir deli benim önümde.
Gözleri bir uçurumdan
Sessizce düşmekte gibi…
Elini uzatıyorum,
Camın soğuğu titriyor.
Soruyorum kendime:
“Hangimiz gerçek şimdi?”
Aynadaki gülüyor,
Benimse içim yukarıdan
Düşen bir siyah nokta gibi
Büyüyüp kararıyor.
Ve anlıyorum o anda:
Bütün o acılarım birikmiş siyah noktada,
Ne geçmiş tam susmuş,
Ne ben tam konuşmuşum aslında.
Ayna değil yüzüme bakıp duran,
İçimde sakladığım karanlık,
Şekil almış karşımda.
Aynadaki o deli,
Sanki benden yapılmış bir gölge değil de
Bambaşka bir dünyanın sürgünüydü.
Gözlerinde, yıllar önce unutmaya çalıştığım
Kırılmış zaman parçaları dolaşıyor,
Sanki her bakışıyla
“Beni sen yarattın” diye fısıldıyordu.
Gülüşü, gülüş değil,
İçimdeki yaraların şekil değiştirmiş hâliydi;
Bir yanıyla acıdan yamulmuş,
Bir yanıyla sanki her şeyi biliyormuş gibi sakin.
Omuzları çökmüş ama duruşu dik,
Kırılmış yerlerinden ışık sızıyor,
Sanki kendine değil,
Benim hâlâ saklamaya çalıştığım karanlığa bakıyordu.
Ve o deli…
Benim kaçtığım her şeyi
Bir bir yüzüme çeviren
En dürüst yabancıydı…
Arzu KUREYŞİ 26.11.2025
Bir aynanın önündeyim,
Bir deli benim önümde.
Gözleri bir uçurumdan
Sessizce düşmekte gibi…
Elini uzatıyorum,
Camın soğuğu titriyor.
Soruyorum kendime:
“Hangimiz gerçek şimdi?”
Aynadaki gülüyor,
Benimse içim yukarıdan
Düşen bir siyah nokta gibi
Büyüyüp kararıyor.
Ve anlıyorum o anda:
Bütün o acılarım birikmiş siyah noktada,
Ne geçmiş tam susmuş,
Ne ben tam konuşmuşum aslında.
Ayna değil yüzüme bakıp duran,
İçimde sakladığım karanlık,
Şekil almış karşımda.
Aynadaki o deli,
Sanki benden yapılmış bir gölge değil de
Bambaşka bir dünyanın sürgünüydü.
Gözlerinde, yıllar önce unutmaya çalıştığım
Kırılmış zaman parçaları dolaşıyor,
Sanki her bakışıyla
“Beni sen yarattın” diye fısıldıyordu.
Gülüşü, gülüş değil,
İçimdeki yaraların şekil değiştirmiş hâliydi;
Bir yanıyla acıdan yamulmuş,
Bir yanıyla sanki her şeyi biliyormuş gibi sakin.
Omuzları çökmüş ama duruşu dik,
Kırılmış yerlerinden ışık sızıyor,
Sanki kendine değil,
Benim hâlâ saklamaya çalıştığım karanlığa bakıyordu.
Ve o deli…
Benim kaçtığım her şeyi
Bir bir yüzüme çeviren
En dürüst yabancıydı…
Arzu KUREYŞİ 26.11.2025
FACEBOOK YORUMLAR