ARZU KUREYŞİ YAZDI: VEDA
“Yapabilirsin” demiştiniz. Ben inandım. Siz bana, ben size… Neden bilmem, hayat inanmadı.
27 Kasım 2025 - 11:30
VEDA
Artık başka yerlerde bile atmıyor kalbim,
Aynı bahçeden geçsem bile,
Hiçbir yol beni size çıkaramıyor hocam.
Bir sabah apar topar büyüdüm, sanki
Çocukluğum sırt çantasını alıp gitti,
Ben yetişemedim peşinden.
Defterlerimi kapatmadım,
Sadece yarım kaldım.
Ne son ders bitti,
Ne son söz söylendi…
Sadece sustu hayat,
Sıram boş kaldı.
Biliyorum, yoklama yapılırken
Adım fısıltıyla anılacak belki,
Ama içimden her gün
“buradaydım” diye bağırıyorum.
Duyuyor musunuz?
Ben gitmek istemedim hocam…
Sabah ayazında uykulu gözlerle değil,
Umutla gelirdim yine kapınıza.
Ama hayat bazen de
Çocuklardan önce bitiriyor teneffüsü.
Keşke bir gün
Yeniden açsam aynı defteri,
Bu cümleden başlasam:
“Öğretmenim, kaldığım yerden devam edebilir miyiz?”
....
Bir gün, herkes gibi
Bitireceğimi sanmıştım o yolu.
Üstü çizilmiş hayallerin,
Henüz çizilmemiş defterlerin
Ortasında kaldım oysa.
Gidemedim.
Gitmekten çok
Kalmak acıttı beni.
Bir fotoğraftan silinmiş yüz gibi,
Bir sınıfta sesi unutulmuş isim gibi
Eksildim hayattan.
Yarısı yolda düşmüş bir cümle oldum.
Sonu gelmeyen bir hikâye…
Ve en çok da kendi sesime yarım kaldım.
O sıralarda üşürdüm bazen…
Siz konuşunca ısınan o çocuk,
Şimdi koca bir soğuğun içinde
Kendi omzuna yaslandığını sanıyor.
Isıttı kalemi tutan parmaklarımı o güneş sözleriniz,
Ama ben o güneşi yarıda kaybettim.
Şimdi parmaklarım yara dolu…
Kalem elimde titriyor…
“Yapabilirsin” demiştiniz.
Ben inandım.
Siz bana, ben size…
Neden bilmem, hayat inanmadı.
Bir yük gibi çöküp omzuma
Kapattı kapıları tek tek…
Şimdi ne teneffüsüm var ne de koşacak bir bahçem;
Ne yoklamada adım
Ne de ardımdan “nerede?” diye soran bir ses…
Kimi gün anneydiniz,
Kimi gün baba,
Kimi gün yaralarıma merhem…
Şimdi adımlarım sessiz, omuzlarım ağır.
Ama bilin,
Kalbimin en kırık yerinde bile
En güzel yerinizi saklıyorum.
Ben gecenin içinde kaybolmuş bir yıldızsam
Siz, hiç ulaşamadığım gökyüzü kaldınız.
Bir insan göğe bakmayı kimden öğrenirse
Ömrü boyunca başını o tarafa çevirirmiş…
Ben başımı hâlâ aynı yöne çeviriyorum.
Arzu KUREYŞİ 14.11.2025
Artık başka yerlerde bile atmıyor kalbim,
Aynı bahçeden geçsem bile,
Hiçbir yol beni size çıkaramıyor hocam.
Bir sabah apar topar büyüdüm, sanki
Çocukluğum sırt çantasını alıp gitti,
Ben yetişemedim peşinden.
Defterlerimi kapatmadım,
Sadece yarım kaldım.
Ne son ders bitti,
Ne son söz söylendi…
Sadece sustu hayat,
Sıram boş kaldı.
Biliyorum, yoklama yapılırken
Adım fısıltıyla anılacak belki,
Ama içimden her gün
“buradaydım” diye bağırıyorum.
Duyuyor musunuz?
Ben gitmek istemedim hocam…
Sabah ayazında uykulu gözlerle değil,
Umutla gelirdim yine kapınıza.
Ama hayat bazen de
Çocuklardan önce bitiriyor teneffüsü.
Keşke bir gün
Yeniden açsam aynı defteri,
Bu cümleden başlasam:
“Öğretmenim, kaldığım yerden devam edebilir miyiz?”
....
Bir gün, herkes gibi
Bitireceğimi sanmıştım o yolu.
Üstü çizilmiş hayallerin,
Henüz çizilmemiş defterlerin
Ortasında kaldım oysa.
Gidemedim.
Gitmekten çok
Kalmak acıttı beni.
Bir fotoğraftan silinmiş yüz gibi,
Bir sınıfta sesi unutulmuş isim gibi
Eksildim hayattan.
Yarısı yolda düşmüş bir cümle oldum.
Sonu gelmeyen bir hikâye…
Ve en çok da kendi sesime yarım kaldım.
O sıralarda üşürdüm bazen…
Siz konuşunca ısınan o çocuk,
Şimdi koca bir soğuğun içinde
Kendi omzuna yaslandığını sanıyor.
Isıttı kalemi tutan parmaklarımı o güneş sözleriniz,
Ama ben o güneşi yarıda kaybettim.
Şimdi parmaklarım yara dolu…
Kalem elimde titriyor…
“Yapabilirsin” demiştiniz.
Ben inandım.
Siz bana, ben size…
Neden bilmem, hayat inanmadı.
Bir yük gibi çöküp omzuma
Kapattı kapıları tek tek…
Şimdi ne teneffüsüm var ne de koşacak bir bahçem;
Ne yoklamada adım
Ne de ardımdan “nerede?” diye soran bir ses…
Kimi gün anneydiniz,
Kimi gün baba,
Kimi gün yaralarıma merhem…
Şimdi adımlarım sessiz, omuzlarım ağır.
Ama bilin,
Kalbimin en kırık yerinde bile
En güzel yerinizi saklıyorum.
Ben gecenin içinde kaybolmuş bir yıldızsam
Siz, hiç ulaşamadığım gökyüzü kaldınız.
Bir insan göğe bakmayı kimden öğrenirse
Ömrü boyunca başını o tarafa çevirirmiş…
Ben başımı hâlâ aynı yöne çeviriyorum.
Arzu KUREYŞİ 14.11.2025
YORUMLAR
- 1 ay önceÖncelikle Selamünaleyküm söylediğiniz bu güzel sözler kalbime dokundu hepinizden ayrı ayrı teşekkürlerimi iletmek istiyorum Gerçekten benim için çok değerlisiniz. Bu şiiri nasıl nasıl yazdığımı hatırlıyorum bir gün düşündüm dedim ki ben zaten hani ne zaman buradan gideceğim belli değildi öğretmenler Günü'nde Belki olmayacaktım bu sebepten dolayı dedim ki şimdiden yazayım o şiiri zaten de öyle oldu Ben Türkiye'yi terk ettim ve bulunduğum öğretmenler Günü'nde ben türkiye'de değilim o gün işte bir WhatsApp'ta bir ses kaydı attım maalesef ses kaydı atmaya devam ediyordum geçen yıl öğretmenler Günü'nde yazdığım yazıyı paylaştım O WhatsApp'ta duygulandım o gün bayağı ve Hani hiçbir şey beklemediğimiz gibi olabilir veya beklemediklerimiz istemediklerimiz Aslında belki bizi isteklerimizle ulaştırıyor bir söz var diyor ki istemediklerimiz Aslında belki bizi isteklerimizle ulaştırıyor bir söz var diyor ki hiçbir şey bitmez ve eğer bir şey bitiyorsa güzel biter bu söz en çok inandığım söz ve bu söze inanarak ilerliyorum ben bir şeyin biteceğini zannetmiyorum hiçbir şey benim için bitmez Her gün Yeniden başlıyorum ve bir şey bitiyorsa da güzel gideceğini düşünüyorum Ben bu dünyada yaşamaya devam ettim süreçte zaten benim Yarattım süreçte benim yarattığım Her Şey Benle yaşamaya devam edecek ben kendi içimde bir sürü hayal Yarattım bir sürü düşünce Yarattım kimsede belki olmayan duygular Yarattım kendi içinde Ben başka birini Yarattım Hatta gerçekten bir kişiden ibaret olmadığını düşünüyorum bunu belki saçma olduğunu düşünebilirsiniz ama bu benim en çok gerçek olduğunu düşündüğüm bir şeylerden biri ama bu benim en çok gerçek olduğunu düşündüğüm bir şeylerden biri sadece ben benden ibaret değilim ben hayallerine ulaşmak için her gün uyanan ve onlara düşünmek için her gece uyuyan onlara düşünmek için her gece uyuyan birini Yarattım. Yarattım kişi kendimden daha güçlüdür her şeye rağmen ne kadar zorluk görürse görürsün yine kendi hayalleri peşinde olan bir kişi...
- 1 ay önceBu duygu yoğunluğunu dillendirmek için yaşamak lazım. Yaşadıkların yaşayacakların için sağlam bir temel oluştursun. Duygu çağlayanın hiç susmasın. Bir yerlerde mutlaka kulak veren olacaktır. ümitlerin filizleneceği işaretler görünsün. Sağlık, sıhhat ve esenlikler daim yoldaş olsun, nefesin daha gür, avazın kuvvetli seslensin, alem farkına varsın. Allaha emanet. selamlar.









FACEBOOK YORUMLAR