ALDANDIM
23 Kasım 2025 - 12:47 - Güncelleme: 23 Kasım 2025 - 18:15
ALDANDIM
Sümeyye KIZILTEPE
Ben şimdi dönüyorum
Yüreğimdeki umudu öldürüyorum
Beklemekten yorulmuş kalbime olan
Tüm tesellileri susturuyorum
Ellerine kaldım
Aylara belki de yıllara kaldım
Kilometrelere,kilometrelerce muhtacım
Nefesimi öldürdüm, soluğuna kaldım
Evet yalvarıyorum
Evet kimsem yok
Yalnızım yanılmışım
Tüm umudumu kaybetmişim
Senden başka herkesi öldürdüm
Zindanlara kapattım gözlerimi
Tüm hançerleri kalbime sapladım
Daha fazla kıyamadım
Ben bir yokluğa aldandım
Bir nefeslik secdede saklandım
Ben ölmeyi kaç kez tattım
Fakat bir olmayışına katlanamadım
YORUMLAR
- 3 hafta önceBu satırlar şiir değil, bir kalbin son itirafı… Bekleyişin yorgunluğunu, umudun kırılışını, yokluğun ağırlığını öyle derin anlatmışsınız ki insan okurken kendi nefesini bile ödünç almış gibi hissediyor. Bazı acılar konuşamaz, ama siz konuşturmuşsunuz. Bazı bekleyişler insanı öldürmez, eksiltir… Siz de o eksilen yerleri kelimelerle tamamlamışsınız. Yüreğinize, kaleminize ve cesaretinize sağlık. Bu kadar gerçek yazmak, herkesin harcı değil. [email protected]
FACEBOOK YORUMLAR