Bugun...


Nisanur DOĞRU: KANIYORUM
Bir okyanus görüyorum, beşeri; Belli ki benim eserim. Fazlaca başarılıyım, kim anlayabilir ki tanrının yapmadığını? Kim bakar, kim görmek ister?

Nisanur DOĞRU: KANIYORUM
+ -

KANIYORUM

 

Kirpiklerim kadar hafif, dünyadaki

Sellerde boğuluyor yüreğim,

Konuşurken susuyor,

Susarken çölleşiyorum.

 

Coğrafyalardan bıkmış:

Soruyor, sorguluyorum.

Çölde bir yudum su bulabilmek için,

Vadileri tırmanıyorum; tırnaklarımı kirletiyorum.

Serzenişim, susuzluğa değil, su ararken yorulmaya.

 

Koşuyor, koşuyorum

Durmaktan korkuyor, yığılmaya yelteniyorum.

Ne kadar kaldı yolum, bilmiyorum.

 

Yol boyunca,

Yer yer kaktüsleri kesiyor, avunuyorum.

Elime tek tek batan dikenler,

Zaman zaman acıtmıyor değil...

 

Ben, benden geçmiş:

Susuyor, susturamıyorum.

Koşuyor, harab oluyorum.

Son gücümle çırpınıyorum.

 

Bir okyanus görüyorum, beşeri;

Belli ki benim eserim.

Fazlaca başarılıyım, kim anlayabilir ki tanrının yapmadığını?

Kim bakar, kim görmek ister?

Okyanusun dibinde,

Kendimin kıyısındayım.

Fazlaca düşünerek, düşüncesizce dalıyorum.

Ardımda kalan susamışlar siliniyor hafızamdan,

İçiyor, içtikçe susuyorum.

 

Benden ne beklenir, ne bulunur

Ne çıkardı pınarları inşa etseydim?

Tuz ciğerime doluyor, aşındırıyor

Kanlar gözlerimden sızıyor.

 

Kanıyorum,

Susuyor, susturuyorum.

 

23.01.2019 Nisanur DOĞRU






YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



FACEBOOK YORUM
Yorum

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER HABERLER
ÇOK OKUNAN HABERLER
VİDEO GALERİ
YUKARI